Familietrip - Beijing Dalian

Aangezien velen mij wel kennen, maar niet zij die mij bezochten, is dit een mooie gelegenheid om ze even aan jullie voor te stellen. (vergeet niet op de achtergrond te letten! wat u ziet is de verboden stad, in hartje Peking)... van links naar rechts vader (Jos), moeder (mia) en zus (inge). Ziezo, let the games begin!

Denk je aan Peking, dan denk je aan het Tiananmenplein, ja, u heeft het goed, het plein met die tanks en die ene moedige chinees die het waagde ze tegen te houden. De lonely planet beschrijft het verbod op fietsen op het plein ongeveer zo: "altough there used to be loats of tanks around here, cycling on the Tian'Anmen square is forbidden, you should walk your bike...".
Wat u hier ziet is mijn zus die haar liefde betuigt aan Chairman Mao. Een groot man wiens daden volgens de regering voor 70% goedgekeurd worden en voor de overige percentjes afgekeurd worden. Hij is volgens velen nog altijd het gezicht van China, zelfs het 'Moderne China' (wil je over deze term twisten, dan raad ik je aan om eerst Spence: 'The Search for Modern China' te lezen, een boek waar menig sinoloog op gezweet heeft!). Zijn enorme foto werd beschadigd, en nu hangt er een mooi, glimmende foto van hem op aan de poort van de hemelse vrede, met de drie kleinere toegangspoortjes.

Ook vader en moeder konden niet ontsnappen aan een foto van Mao. Zijn foto en zijn lichaam liggen trouwens niet zo heel erg van elkaar af. Als je zijn blik volgt voor 500 meter, dan kom je uit op zijn Mausuleum. Je kan hem een bezoekje brengen, althans zijn ingespoten lichaam, onder strikte beveilingsmaatregelen.

Deze foto beschrijft goed welk klimaat er nu heerst in Peking. Superdroge, koude lucht, met af en toe een klein briesje. Veel snotneuzen, gekloven lippen, en koude handen later begin je er wel aan te wennen. Zeker als je je blik kan afwenden naar de omgeving. De verboden stad die achter de Maoposter ligt. Een enorm goedbewaard complex waar vroeger de keizer en zijn hofhouding vertoefden. Niemand mocht er binnen behalve zij die er recht toe hadden... Vandaar, inderdaad, 'de verboden stad'.
wat je achter mijn vader ziet is een van de 3 enorme toegangspoorten met hun dieprode kleur, die zich trouwens op elke muur bevind, en dan aan de daken overgaat in superhelder blauw, groen en goud. Ook al gaan de chinezen soms erg ver in het restaureren van de gebouwen, en doen ze het soms te goed, vind ik toch dat alles hier enorm indrukwekkend overkomt, en het geeft een goed beeld van hoe het er vroeger aan toeging, en vooral de afstanden die je er moest doen. Er is slechts 1 demper op deze historische feestvreugde. Een amerikaanse geld-gigant heeft zich een weg weten te banen tot diep in de verboden stad, met als resultaat dat er nu een Starbucks middenin het complex ligt. Ach ja...

aangezien iedereen zijn eigen kiekje heeft ziehier die van mijn moeder! Getrokken op een schitterend moment. Kerstavond in de trein op weg naar Dalian, naar Dieter (klasgenoot en tevens Sino-Ranger). Ik had mijn ouders en zus beloofd na een dagje rushen en geregel dat we rustig zouden kunnen genieten van een kerstmaal in de trein, ergens in de restaurant wagon. Toen we onze hele nest neergelegd hadden ging ik op zoek naar die wagon, en wat bleek...jep, geen restaurant wagon, en dus geen kerstmaal. Toen hebben we ons maar tegoed gedaan aan wat een van de treinconducteurs in zijn rieten mandje van coupon tot coupon bracht. 2 flesjes chinees bier, en wat een paar pakjes instantnoodles. Heerlijk, zeker onder het zachte lawaai van chinese kinderliedjes of cabaret uit de speakers.

geniet verder nog van enkele fotos van de pleinen en poorten net voor het hartje van de verboden stad.

Dit is een mooie samenvatting van wat je er kan zien! Veel goud, mooie daken, bruggetjes, en vooral pracht en praal van het keizerlijke china!
(deze week volgt nog meer van onze reis, tussen het studeren van de examens in. Jammergenoeg kan ik niet de volledige reis in beeld brengen aangezien er nog wat fotos bij Jan in peking zijn. Nogmaals bedankt jan, voor de camera en goede aanwijzingen!)

Ziehier ook een van de vele kleine verwende snotjung (nu quasi letterlijk op te nemen owv de koude), in de volksrepubliek china, ook wel 'kleine keizers' genoemd. Dit is niet moeilijk te raden waarom... ze zijn enig kind, en worden allemaal zo goed mogelijk verwend met liefde, en als het kan met materiele zaken.
hier ook nog een portret van een andere belg. Hij was er wel al een tijdje eerder. Hij ging door het leven met de naam Ferdinand Verbiest, was een jezuiet en schopte het tot raadgever van de keizer. Een aanknopingspunt om als belg in china over geschiedenis te babbelen!
En last but not least nog enkele beeldjes: dit is het mooiste beeldje wat ik tot nu toe zag in China. Het stelt een keizer (ik dacht van de Mingdynastie) voor. (neem zeker effe de tijd om hem uit te vergroten!)

Voor de aandachtige bezoeker, een grappig tafereel temidden van een troep getrainde en gedrilde hofambtenaren. Een stille moord of was het een zelfmoord? Anders dan in het moderne china, waar iedereen direct aangezogen wordt door een accident, een ruzie of een ander incident, geeft niemand hier een kick. Waarschijnlijk een cofucianistische waarde...

Hier wat vermaak op een van de voorpleinen temidden van het grote complex. De hofambtenarij die bij wijze van 'pauze' buiten genieten van een groepje jonge acrobaten. Denk aan allerhande circussen, en denk eens na wie er meestal de gewaagste trucken uithaalt als het gaat om acrobatie. Juist, die 10 chinezen die op hetzelfde moment door de lucht vliegen!
Jep, allemaal chinees... zoals altijd startte elke trip met een kijkje op een van deze bus-borden. Klaar voor een volgende bestemming. De volgende was een stukje verder echter. Hop naar het NoordOosten naar de Chinese Muur.

Ziehier een kijkje vanuit een van de uitkijkposten op Mutianyu.(een van de gedeeltes van de Grote Muur) Het ene prachtige uitzicht volgt op het andere! Werkelijk een adembenemend stukje geschiedenis van 6000km?


Familiekiekje.

Eenmaal uitgewandeld op de Lange, grote, chinese of hoe-je-hem-ook-noemt muur, is het terug vechten geblazen om je plaatsje te verkrijgen in de metros. Ik vermoed dat het op het spitsuur nog voller kan zitten, maar voor mij was het toch al voldoende druk op dit moment.

...Maar af en toe ook een mooi tafereel (let vooral op hoeveel kleren het kindje aanheeft, en de broek die open is vanonder voor het 'gemak') of een leuke babbel.


Na een klein weekje peking namen we de trein richting Dalian aka Dieter's City. Na een crappy kerstmaal (lees boven), hier dan toch een degelijke maaltijd in een van de 'duurdere' restaurants. Genoeg voedsel en genoeg drank voor slechts 8 euro!

Effe voorstellen: Dalian, een stadje aan de zee die in mijn ogen een vrij moderne indruk geeft. Ik laat het aan u over of u het ook zo vind. De volgende fotos zullen u in ieder geval wel in die richting doen denken. Ik vind het in ieder geval de moeite waard om eens te zien, en als je naar hier komt, vergeet zeker niet een bezoekje aan Dieter te brengen! Plezier garantie!


Dit is een enorm plein vlak aan de zee. Allemaal nieuw,allemaal groot, en vooral heel koud...


Ziehier, Esscher in het echt...


Stukje vlieghaven van Dalian. De plaats waar we te horen kregen dat ons vliegtuig richting Chengdu, de stad waar ik studeer, vertraging had voor 'onbepaalde duur'. Het had te maken met de mist etc. Maar als een geluk bij een ongeluk, kregen we ook te horen dat we in afwachting van beter weer, een tijdje konden vertoeven in een schitterend hotel! (handig na een nachtje stappen)

Toch, alvorens we het goede nieuws te horen kregen....